ja_koniga

Bir Nakaratın Düşündürdükleri

Nuri ÇAKIR

Yrd. Doç. Dr. Gazi Üniversitesi Öğretim Üyesi.

Bir şahıs farz edelim: Adı Üzeyir. Otuz yaşına kadar kendisini Türk olarak bilmiş ve iyi bir Müslüman. Sonra ansızın Yahudi asıllı bir dönmenin çocuğu olduğunu öğrenmiş.

Bir mekan düşünelim. Beş-altı dost; Üzeyr de aralarında. Sohbet koyulaşıyor. Konu, Yahudilerin Allah'ın lânetine müstehak olmuş kötü bir kavim olduğuna geliyor. Üzeyr'in Yahudi asıllı olduğunu kimse bilmiyor.

Şimdi kendinizi bir an için Üzeyr'in yerine koyunuz. Ne yapardınız, neler düşünürdünüz?

Heyecanla ayağa fırlayıp, ırken Yahudi asıllı olduğunuzu haykırır, genelleme yapmanın sakıncalarını anlatmaya çalışırdınız.

Bak Gazze senin için bir günlük tuttum.Söz veriyorum sana, gözlerimi açtığım her  günümde seni anacağım ve seni karalayacağım tüm satırlarıma.Niye üzüyorlar seni Gazze? Niye zulmü sana reva görüyorlar.Yakışmıyor sokaklarına kızıl renk.Yakışmıyor ölüm Gazzeli çocuklara...

 Gazze seni gördüm dün gece düşümde.Düşte dahi olsa sevinç çığlıklarıyla konuk olmanı isterdim gündemimize.Ama sen Gazze, sen ne yaptın, yine üzerine sinen ölümlerle konuk oldun düş odalarıma.Her kapıyı açtığımda bir çığlık yükseldi.Her adım attığımda, kızıl kanlar boyadı, ayakkabılarımın eskiyen rengini...Adını Gazze koydum tüm ölümlerin. Adını Gazze koydum, yazdığım tüm dilekçelerimin.

Toplumların karmaşadan uzak, gelecek kaygısı taşımadan, zamanın gereklerine hızlı şekilde ayak uydurabilen bir yapı ile varlığını sürdürebilmesi büyük oranda eğitim ile mümkündür. Eğitim ise siyasilerin özendirici politikaları ve bu politikaların kalıcı kılınması ile gerçek anlamda uygulamaya konulabilir. Kaldı ki öyle göstermelik eğitim seferberlikleri ile topluma ne eğitim bilinci aşılanabilir ne de toplum gerçekte eğitimin önemini kavrayabilir. Sadece sorulduğunda “eğitim önemlidir” cevabından ibaret klasik bir söylem(!)olarak kalır. Onlarca yıldır ülkemizi her geçen gün biraz daha karanlığa iten dinamiklerin dur durak bilmeyen çabaları, ne yazık ki aynı hızla devam etmektedir. Toplumun neredeyse her katmanında karmaşa yaşanmakta, sürüler halinde çöküşe doğru şuursuzca yol alınmaktadır.İnsanlarımızın insan olabilmenin erdeminden ziyade kendilerini kabul ettirme arayışı içinde olmaları ise ayrı bir karmaşaya sebebiyet vermektedir. Üstelik bu kabul ettirme çabası sadece statü ile de sınırlı kalmamakta.

Aydın Doğan'ın Hürriyet'i 28 Şubat sürecinde Gizli Egemenler adına “İrticaa Karşı Topyekun Savaş” yürütüyordu.

Ya şimdi?

Amiral Gemisi, darbeci Ergenekon örgütünü “topyekun” savunuyor.

Ergenekon yapılanmasının üzerine gidildikçe Hürriyet'in korkusu artıyor.

Neden acaba?

Hürriyet'i yöneten Zat-ı Şahane Ergenekon'un medyadaki en baba avukatı…

Gölbaşı Kazısı'nda ele geçirilen Ergenekon Cephaneliği için Amiral Gemisi'nin attığı manşet neydi:

-Şahin Çukuru

İbrahim Kahveci

Bugün kendimize bir soru sormamız gerekiyor: Türkiye neden IMF'nin kucağında? Bizim gerçekten IMF'e ihtiyacımız var mı?

Yakın zamana bakıyoruz ki hükümet IMF ile yeni bir anlaşmada pek istekli değildi. Anlaşmanın bitiminden sonra değişik tercihler gündeme gelirken "yola yalnız devam" tercihi de şıklar arasında öne çıkıyordu.

İlerleyen günlerde gittikçe IMF ihtiyacı bize dikte ettirilmeye çalışıldı. Küresel krizin yoğunluğundaki artışla birlikte sanki bizim de IMF anlaşması yapmamız zaruri hale gelmişti! Zora düşen ülkeler IMF ile anlaşmalar yaparken Türkiye'nin de tek seçeneği sanki IMF olmuştu!

İşte bu noktada hükümet tarafından da IMF seçeneği daha fazla gündeme alınmaya başlandı. Geçen yılın ikinci yarısında artık IMF ile yola devam edileceği kabullenilmiş, ama ne şekilde olacağı sanki tartışılıyordu. İhtiyari mi, yoksa zorunlu mu devam edecektik?

Sevgili okuyucular, bu Pazar çok dertliyim. Gazze’de, bir haftadır gazetelerde, televizyonlarda yayınlanan, o sevmeye kıyamayacağınız melek yüzlü çocukların, azgın siyonist saldırganların bombardımanı altında parçalanmış cesetlerini ve minicik yaralıların hâllerini görüp de üzülmemek için, insanın Ehud Barak gibi eli kanlı câni olması lâzım...
Allah kimsenin başına vermesin; bu çocuklardan birinin kendi çocuğunuz, torununuz ya da tanıyıp sevdiğiniz bir çocuk olduğunu hiç düşündünüz mü?..
Gazze’de alçakça şehit edilen Fâtımaların , Muhammedlerin , aslında bizim Fatmalarımızdan ve Mehmetlerimizden ne farkı vardır ki?... Sadece insan olmak ve aynı dinden olmak değil, 85 sene önce aynı devletin tebaasının torunları olmak da bizi birbirimize bağlıyor.
Bu gani gönüllü millet...

Yad Vasem’ı hatırladıkça, dehşet bir acı düğümlenir boğazıma, tüm insanlıktan duyulan utanç, akla durgunluk verecek boyutta

Soykırımın tarihte eşine az rastlanır vahşiyet dolu sayfaları, insanı insanda eden savaşı, zihnimi bocaladı durdu...İğrenç verici muameleler dün gibi aklımda, şimdi bu satırlarımı kaleme alırken hiddetle, nefretle, iç bulantısı ile zorlandığım yerler oldu. Gel gelelim bugün olarak yaşanılanlar, maalesef yüzeysel olarak Filistinlilere uygulanmaktadır.

Nazilerin Yahudilere karşı uyguladığı insanlık suçu olan zulüm ve kıyım, ll.dünya savaşının en karanlık günlerine tanıklık etmiştir.Adolf Hitler Yahudiler başta olmak üzere, çingeneler, bedensel ve zihinsel özürlüler, eşcinseller, direnişçiler, savaş esirleri olmak üzere, milyonlarca kadın, erkek, çocuk ve bebeği çeşitli şekillerde, işkencelerde, gaz odalarında, kurşuna dizerek, asarak, açlık ve hastalıklara terkederek öldürmüşlerdir.

Ali Murat Yel

"Koskoca Chanel'in turuncu, sarı, pembe plastik bileklikler yapması mı daha tuhaf, yoksa bunların yok satması mı? Günlük yaşama ilişkin basit bir soru, ama gel de cevapla!" (Gazete Pazar, 6 Haziran ****). Aslında gazetenin "Stil" sayfasını hazırlayan "Çintay" isimli kişinin (isim midir, kişi midir? Ondan da emin değilim, ama neyse) böyle bir soruyu sorabilmiş olması bence işin en tuhaf yanı. Zira aynı sayfada benzeri, pek çok ürünün tüketilmesi için tanıtımlarını yapan kişi bile artık bu kadarının fazla olduğu kanaatinde. Pekala, nedir bu "fazla" olan şey? Böyle bir soruya cevap verebilmek için öncelikle "kültür" ve daha sonra da "popüler kültür" denilen kavramlardan ne anlaşılmaktadır mevzuuna kısaca bakalım: Öncelikle, dilimize yabancı bir lisandan (Fransızca; culture) girmiş olan bu kavram uygarlık, medeniyet ve hars anlamlarında kullanılmaktadır. Geniş bir sahaya hitap eden bu kavram üç alt başlık halinde de incelebilir: Halk (folk) kültürü, popüler kültür ve elit (high) kültür. Dünyada mevcut bütün insan topluluklarının ortak bir özelliği olan kültürün var olabilmesinin en önemli şartı insandır.

Adnan Şensoy kimdir?

Adnan Şensoy          ;
            İnsanın kendisinden bahsetmesi her zaman en zor soru olmuştur. Kısaca özetleyecek olursam. Adnan Şensoy; 03.10.1984 (H:7 Muharrem 1405) istanbul doğumludur.  1984 ile 1990 arası şişli'de, 1990 ile 2000 arası Avcılar'da ikamet etmiştir. İlk, orta ve lise öğrenimini de aynı ilçede tamamlamıştır. Daha sonraki yıllar yurt içi/yurt dışı çeşitli yerlerde eğitimi için bulunmuştur. Büyük bir aşk hikayesi ile varolan kainatta, sonsuz sevda okyanusundaki bir damlacığın yüreğine yansımasıyla ressam değil, duvardaki resim olduğunu anlayan; kumsaldaki kum tanecikleri kadar galaksinin olduğu uçsuz bucaksız evrende, o kum taneciklerinden bir tanesi nispetindeki dünyada varoluşu, dirilip canlanmayı, yoklukta bulmuş bir NİDACI'dır (seslenici). Kamışlıktan koparılmış bir NEY olduğunu anlamış ve 8 yıldır bu aşk feryadını çeşitli sanatsal etkinliklerle, radyo programlarıyla, anlatım kasetleriyle, kitaplarıyla, seminer ve konferanslarıyla aşikar etmiştir.